|
Verkopen van aandelen volgens de NAIC-methode. Eppo Kooi, vz. CoSA-werkgroep
In de voorgaande
artikelen viel het accent vooral op de selectie van bedrijven en de voorwaarden
voor eventuele koop van de aandelen ervan. Voorop staat, zoals
we bij de koop hebben gedaan, dat de kwaliteit van het bedrijf overeenkomstig
de in voorgaande artikelen beschreven NAIC-maatstaven bepalend is en niet de
huidige prijs van het aandeel. De NAIC-methode besteedt veel aandacht aan
kopen en houden en minder aan verkopen, reden om er hier expliciet op in te
gaan. 1. het bedrijf niet langer voldoet aan de in voorgaande artikelen beschreven NAIC-maatstaven; 2. de verwachte opbrengst van aandelen van een bedrijf in portefeuille verslechtert, terwijl er bedrijven zijn die eveneens voldoen aan de NAIC-voorwaarden, maar betere vooruitzichten van opbrengsten bieden.
Als geen van beide redenen voor verkoop van toepassing is, houden we de aandelen van de bedrijven in onze portefeuille, tenzij we geld nodig hebben voor iets geheel anders dan fundamenteel beleggen.
Dat is het geval als volgens de NAIC-prognoses, dat wil zeggen berekende verwachtingen, het mogelijke verlies groter is dan de mogelijke winst, dus de winst/verlies-verhouding is kleiner dan één. Als bovendien de prognose van de groei van de opbrengst door koersgroei en dividenduitkeringen te veel achterblijft bij de verwachte groei van de opbrengst die we bij de koop hadden, zeker als het lager is dan de heersende spaarrentes, kunnen we beter tot verkoop overgaan.
De NAIC-methode
gaat ervan uit dat de kwalitatieve waarde van een bedrijf het best door een
koerswaarde wordt weergegeven als die koers het gemiddelde is van de hoogste en
de laagste koersen die voorkomen in de periode van vijf boekjaren terug tot
vijf jaren na het laatste boekjaar. De koersen in de voorliggende jaren zijn
uiteraard geprognosticeerde koersen. Als het laatste boekjaar 2009 is, dan gaat
het om de jaren 2005 t/m 2014. Bij die koerswaarde, laten we het hier de neutrale
koerswaarde noemen, zijn de vooruitzichten op winst of verlies even groot,
dus de winst/verlies-verhouding is één.
Een dalende of stijgende koers van een aandeel is op zich dus geen reden om een aandeel te verkopen. Voor fundamenteel beleggen geldt derhalve, dat geduld een schone zaak is en heel geschikt is voor beleggen op de lange termijn, zoals ten behoeve van een aanvullend pensioen.
Bij het nemen van een beslissing over al of niet verkopen is het belangrijk, dat we kennis hebben genomen van bedrijfsnieuws en van recente kwartaalrapportages van de bedrijven. Vooral als opeenvolgende kwartaalrapportages dalende omzetten, winsten en vooruitzichten ervan laten zien moet verkoop overwogen worden. Jaarlijks, na het beschikbaar komen van het financiële jaarverslag, actualiseren we de SSG-analyse en zo nodig ons kwalitatieve oordeel over het bedrijf.
In komende artikelen zullen we nader ingaan op de zogenaamde NAIC-zone en de rol die het speelt ten aanzien van kopen, houden of verkopen van een aandeel. Ook zullen we aandacht besteden aan de discussie tussen Amerikaanse gebruikers van de NAIC-methode over het al of niet gebruiken van technische analyse in aanvulling op fundamenteel beleggen; een interessante discussie die zo nu en dan nogal heftig verloopt.
· Neutrale koerswaarde: De koers van een aandeel bij winst/verlies-verhouding = 1. · SSG: Stock Selection Guide; een bestand met historische financiële kerngegevens van een bedrijf. · NAIC-methode: ruim vijftig jaar geleden ontwikkelde methode voor fundamentele analyse met behulp van SSG-bestanden. ·
CoSA: Computerondersteunde Selectie van Aandelen. Laatst gewijzigd: 21mrt11.
Terug naar
artikelen over beoordelen van SSG's |